To był marudny Bruno Fernandes po porażce 1-4 z Como. Cesc Fabregas oszukał Michaela Carricka i wprowadził zawodników Como do meczu, który przez większość czasu zostawił United w tyle. Dla kibiców Man United był to mecz, który podsumowuje większość tego sezonu. A co gorsza: to podsumowuje lata sportowych cierpień.
Zero zaufania do zawodników, Michael Carrick, który teraz wydaje się bardziej przestraszony przegraną niż w zeszłym sezonie: Ten mecz wygramy, chłopaki, wszystko inne jest nieistotne. Dodając do tego fakt, że przeciwnicy nie boją się spotkania z jednym z największych klubów świata – a kapitan bezpośrednio krytykuje kompetencje Carricka jako trenera przeciwko Como – to jesteśmy w punkcie, gdzie nadchodzą zmiany. Szybko.
PRZECZYTAJ: Manchester City ściga spadkobiercę Erlinga Haalanda – gotowy z 50 milionami euro
Antonio Conte był mocno kojarzony z United od miesiąca, sam Włoch pośrednio powiedział, że chce pracy podobnej do tej w Manchesterze United. Dla nas jednak Conte to tylko plaster na otwartą ranę. Włoch jest mistrzem szybkich zmian, ale także mistrzem odejścia z klubu po 1-2 sezonach.
Potem wracamy do Ole Gunnara Solskjaera. Menedżera United, który wcześniej był postrzegany przez trenera jako zbyt miękki i lekki w porównaniu do wielkich zawodników. Ten sam człowiek został pochwalony przez angielski United Infocus na początku tego roku: „Norweg jest bez wątpienia najbardziej utytułowanym menedżerem klubu po Sir Alexie Fergusonie.” Trener, który pokazał, że jest najlepszym kandydatem do tej roli.
„Tak, on (Solskjaer) nie zdobył tytułu, ale Erik ten Hag tak, i nikt nie uważa, że odniósł sukces, gdy poprowadził United na ósme miejsce w lidze. United (z Solskjaerem) zagrali znakomitą piłkę i zmierzyli się z dwoma z najlepszych drużyn w historii – Man City Pepa Guardioli i Liverpoolem Jürgena Kloppa, wyjaśniły angielskie media.
W 2024 roku, gdy Erik ten Hag wciąż był na straży, English Goal uznał Solskjaera za najlepszego menedżera Manchesteru United od czasów Fergusona. To było przed historycznie słabą rundą Premier League prowadzoną przez Rubena Amorima. Teraz, gdy Michael Carrick również jest w rytmie Amorim z „najsłabszym początkiem sezonu od 40 lat!”, trudno nie docenić wyczynu, jaki Solskjaer dokonał w Manchesterze United od ostatniego miesiąca 2018 do listopada 2021).
Harry Maguire stwierdził w 2025 roku: „Ole wykonało niesamowitą robotę, podczas gdy drużyna z 2021 roku była słabsza, ale zawodnicy byli trenowani w niesamowity sposób przez Solskjaera i jego sztab trenerski.”
Teraz do okoliczności poważnych naruszeń przez Manchester City zasad Financial Fair Play (które są obecnie apelowane). Już teraz pojawia się wiele spekulacji na temat retrospektywnych kar punktowych, które mogą skutkować oficjalnym odebraniem City tytułów zdobytych przez klub w danym okresie.
Jeśli tak się stanie, Manchester United nagle zdobędzie trzy tytuły mistrza Premier League (12.11, 2017/18, 2020/21). Ostatnim jest wtedy Ole Gunnar Solskjaer. W sezonie 2019/2020 Solskjaer poprowadził United do 3. miejsca w Premier League z City na szczycie. W sezonie 2020/21 Solskjaer poprowadził United na 2. miejsce za City.
Przeczytaj na Radiosporten: Antonio Nusa zostaje powołany do walki o tytuł w Premier League!
Gdyby Solskjaer przystąpił do sezonu 2021/22 jako aktualny mistrz Premier League, nikt nie uznałby „naszego człowieka” za zbyt łatwego i wymusiłby zwolnienie 21 listopada. United byli wtedy na 7. miejscu w tabeli Premier League, dwanaście punktów za Chelsea na szczycie. Jako aktualny mistrz ligi, Solskjaer miałby spokój ducha na przyszłość.
Ktoś, kto nie pamięta dwukrotnego trenowania Solskjaera przeciwko PSG w Lidze Mistrzów, gdzie United walczyli o zwycięstwa?
Zapomnij o Conte, Manchester United teraz potrzebuje Ole Gunnara Solskjaera.
