Graham Potter pokazał, że niebiesko-żółty oznacza kolor mistrzowski. Potknął się o bilet na Mistrzostwa Świata, potem biegł za piłką przeciwko Norwegii w Ullevaal, zanim opuścił Mistrzostwa Świata. Ta nieszczęsna droga do mistrzostw okazała się nieistotna, gdy sędzia Mistrzostw Świata zasygnalizował na rozpoczęcie meczu z Tunezją. Zwycięstwo 5-1 i „wszystkie” zwycięstwo Szwecji przywołują wspomnienia z Mistrzostw Świata 1994, kiedy Szwecja z gangiem Thomasa Brolina siała spustoszenie.
Johan Dolck Wall, dziennikarz Expressen, wyjaśnia sytuację oraz nagłą zmianę nastrojów w Szwecji po przejęciu Tunezji.
PRZECZYTAJ: Sander Berge i Oscar Bobb mogą się na to spodziewać – tylko szczegóły dzielą się od porozumienia z nowym trenerem Fulham
„Po tak długim czasie z Jonem Dahlem Tomassonem dostaliśmy mecze play-off pod wodzą Grahama Pottera i wyglądało to tam całkiem dobrze, ale nie było to wielkie osiągnięcie, jednak na mecze towarzyskie z Grecją (remis) i Norwegią (porażka) oczekiwania znacznie spadły”, zaczyna dziennikarz do Bold.
„Przed tym meczem szwedzcy kibice piłkarski byli bardzo niepewni, czego się spodziewać. To (zwycięstwo 5-1) naprawdę podniosło ich wiarę. Ludzie już mówią o magicznym lecie 1994 roku, kiedy Szwecja zdobyła brąz. Byli też dalecy od faworytów medalowych tam,” kontynuuje dziennikarka.
Co podkreśla Aleksandra Isaka jako naprawdę wielką niespodziankę.
„To całkiem interesujące. Trochę tak, jakby zapomnieli o Aleksandrze Isaku przed tym mistrzostwem, bo miał słaby sezon w Liverpoolu. Nie wiedzieli, w jakiej formie się znajdzie, a fakt, że tak dobrze poradził sobie w pierwszym meczu, sprawia, że oczekiwania wzrosły.
Czytaj o niemieckiej piłce nożnej: Manuel Neuer pisze historię Mistrzostw Świata
Potem zobaczymy, kiedy Norwegia zacznie play-offy, czy Szwedzi będą mogli przekroczyć granicę, upokarać się i odzyskać status „starszego brata” na Mistrzostwach Świata.
Wszystko o meczach Mistrzostw Świata na żywo
